Wat is een driftbui bij jonge kinderen?

Wat is een driftbui bij jonge kinderen?

Een driftbui van je kind is een heftige manier van reageren en gevoelens uiten. Het is een toestand waarin je kind zichzelf kan brengen om eigen eisen kracht bij te zetten.

Gevolg hiervan is dat ouders vaak gespannen raken van driftig gedrag van hun kind. Die spanning uit zich dan bijvoorbeeld in hard praten of een boze toon gebruiken tegen het kind. Vooral wanneer de spanning zich ontlaadt in agressie voelt een kind zich onveilig en onbegrepen.

Kinderen kunnen driftbuien ook gebruiken als pressiemiddel, bijvoorbeeld als de ouders bang zijn voor driftbuien van hun kind of zich ervoor schamen.

Waarom hebben kinderen driftbuien?

Veel driftig gedrag komt voort uit onbegrip. Juist het gevoel niet begrepen te worden kan de driftbuien steeds weer laten oplaaien.

Driftbuien doen zich ook voor wanneer kinderen heel boos zijn of zich gefrustreerd voelen. Bijvoorbeeld als dingen niet gaan zoals verwacht, het niet lukt om een moeilijke taak uit te voeren, ze niet in woorden kunnen vertellen wat ze willen en/of bedoelen, ze oververmoeid zijn geraakt.

Er zijn ook kinderen die alleen maar driftiger worden door de aandacht die de ander eraan besteedt.  De aandacht houdt dan de driftbui in stand. Als ouder kun je driftbuien helpen voorkomen.

Driftbuien en woedeaanvallen tijdens de opvoeding

De meeste ouders krijgen tijdens de opvoeding (en vooral tijdens de peutertijd) te maken met driftbuien en woedeaanvallen van hun kind. Naarmate kinderen groeien, krijgen zij vanzelf meer geduld, ontwikkelen zij meer vaardigheden en leren zij zelf problemen op te lossen. Hierdoor verdwijnen vaak de woedeaanvallen.

Sommige kinderen worden naarmate zij ouder worden echter steeds driftiger of krijgen vaker woedeaanvallen. Toen zij nog een peuter waren, was de situatie nog hanteerbaar. Op oudere leeftijd zijn zij in staat om met stoelen en andere spullen door de woonkamer te gooien.

De frequentie, intensiteit en duur van deze aanvallen gaat dan vaak verder dan de verklaring dat je kind gewoon een slechte dag heeft. Als je een kind hebt dat spullen kapot maakt, anderen fysiek aanvalt of herhaaldelijk uitscheldt, neem het kind dan serieus. Hier zijn enkele manieren om met de situatie om te gaan.

Tips en Adviezen

Tip 1. Leer zelf meer over driftbuien en woedeaanvallen

Woede wordt ook wel ‘de vechtemotie’ genoemd. Wij activeren onze woede wanneer we willen vechten om te winnen en te winnen. De strijd-, vlucht-, bevriezingreactie in ons zenuwstelsel komt dan in werking.

  • Onze hartslag verhoogt
  • Ons bloed wordt naar de spieren gestuurd, zodat deze sterker worden
  • De ademhaling versnelt om meer zuurstof binnen te krijgen

Deze lichamelijke reacties maken vaak een overweldigende indruk op kinderen. Het is een grote biologische belevenis die zelfs eng kan aanvoelen, alsof zij er geen controle over hebben. Woede is eigenlijk een secundaire emotie. Je kind voelt eerst een andere emotie, wat dan dus de primaire emotie is. En dat is degene die je moet ontdekken en leren. Het is waarschijnlijk een van deze vijf aanleidingen:

 

1. Bedreigingen van het zelfrespect (afwijzing, slachtoffer zijn) die voortkomen uit gemeenschappelijke ervaringen tijdens de kindertijd

  • Het gevoel dat een broer of zus de voorkeur heeft
  • Inconsistente handhaving van regels (dit is niet eerlijk!)
  • Openbare correctie die je kind in verlegenheid brengt of vernederd
  • Hulp of instructie aanbieden wanneer dit niet nodig was
  • Het zien van een onrecht dat een ander is aangedaan
  • Verlies van gevoel voor controle of een gevoel van autonomie
  • Gebrek aan begrip voor anderen (lage empathie)
  • Anderen weigeren of ontkennen wat het kind echt voelt (verkeerd begrepen)

2. Biologische prikkels

  • Een hongergevoel bij je kind
  • Je kind heeft een lage bloedsuikerspiegel
  • Vermoeidheid van je kind
  • Je kind kan ergens pijn hebben
Driftbuien door hongergevoel

3. Stress / Angst door

  • Ziekte
  • Dreigende scheiding van ouders
  • Verhuizing van scholen
  • Nieuwe juf, meester, begeleider op bijvoorbeeld de BSO
  • Een aankomende toets op school

4. Verdriet

  • Vanwege de dood of andere traumatische ervaring
  • Er heeft een grote verandering in het leven van je kind plaats gevonden

5. Frustratie

  • Door communicatieproblemen met andere kinderen of volwassenen
  • Gebrek aan behendigheid of kennis bij je kind
  • Perfectionisme en niet tegen het maken van fouten kunnen
  • Je kind is in de overtuiging dat het vragen om hulp mislukt of ontoereikend is

Tip 2. Gezondheidscheck

  • Controleer of je kind goed eet en voldoende slaapt (kan je kind snurken? Kan het een ongediagnosticeerde slaapapneu zijn?) Dit kan hun stress  al verminderen.
  • Is je kind overprikkeld? Moet je kind teveel doen? Staan er teveel afspraken in de agenda?
  • Voelt je kind zich overmatig onder druk gezet om te presteren?

Ouders hebben vaak de stressoren van hun kinderen niet goed in de gaten, maar ze zijn er mogelijk wel in overvloed.

Tip 3. Wees zelf rustig en kalm tijdens een woedeaanval

  • Het is heel gemakkelijk om het gedrag van je kind te spiegelen. In plaats daarvan kan jij beter op een kalme manier handelen om je kind te helpen de woede te verminderen.
  • Ook is het is heel gemakkelijk om er heel overbezorgd op te reageren of juist alleen maar met je ogen te rollen. Echter, een koude, ongeïnteresseerde aanpak die bedoeld is om jezelf te wapenen tegen de woedeaanval, werkt vaak juist averechts.
  • Communiceer vanuit een kalme en liefdevolle ondersteuning. Let op je lichaamstaal. Houd je toon zacht en stil. Je gezichtsuitdrukking zou er een kunnen zijn van empathie en mededogen.
  • Als je kind lichamelijke aanraking toestaat (de rug kriebelen, een knuffel of een omhelzing), doe dat dan. Laat merken dat jij begrijpt dat je kind van streek en woedend is, maar besteedt er niet teveel woorden aan. Geef je kind de ruimte om zichzelf te herpakken.

Tip 4. Houd een logboek bij

  • Schrijf een logboek na elke woede-uitbarsting. Leg de gebeurtenissen vast die hebben geleid tot de uitbarsting en hoe deze uiteindelijk is opgelost. Noteer niet alleen wat je kind heeft gedaan, maar ook wat jij en anderen hebben gedaan.
  • Ken aan de aanvallen een intensiteit toe van bijvoorbeeld 0 tot 10. Kijk ook naar de klok om te zien hoe lang de uitbarsting duurde en noteer deze ook. Kan je na een week of een maand een terugkerend thema zien?

Als jij je aanpak verandert of wijzigt, is het goed om te weten dat de situatie echt kan verbeteren.

De uitbarstingen verdwijnen niet zomaar, maar als deze minder frequent, minder intens en steeds korter zijn dan boek je vooruitgang! Geef dus niet te snel op.

Tip 5. Creëer een rustig moment om er over te praten

  • Als kinderen boos zijn, is dit geen goede moment voor goed bedoelde discussies. Je kunt het beste je gesprekken bewaren tot een moment waarop zij rustig zijn. Neem de situatie die je kind zo boos maakte opnieuw door en vraag je kind om jou te helpen het te begrijpen. “Vertel, hoe kwam het dat je toen zo boos werd” Luister vervolgens aandachtig.
  • Luister met het doel om je kind en zienswijze te begrijpen. Verdedig of corrigeer je kind niet. Bijvoorbeeld, als je kind aangeeft: “Jij laat Elin eerst op de tablet gaan. Zij mag altijd als eerste.”. In plaats van jezelf te corrigeren en te verdedigen met “dat is niet waar, jij ging voor de eerste keer”, erken en bevestig je gewoon haar gevoelens en overtuigingen.Een zeg bijvoorbeeld het volgende ‘Dus jij hebt het idee dat je zusje steeds eerst mag? Dat ik haar eerder op de tablet laat dan jij? Zou jij graag eerst op de tablet willen? Is dat juist? Ik snap dat dat niet fijn voelt! Als ik dat zou denken, zou ik mijzelf ook niet fijn voelen! ‘

Tip 6. Geef het goede voorbeeld

Kinderen moeten leren dat het gebruik van agressie niet de beste manier is om problemen op te lossen.

Als jezelf boosheid gebruikt als middel om je kind te laten luisteren of zich te gedragen, stop dan onmiddellijk.

Je leert jouw kind dit gedrag aan en je kind doet je al snel na.

Tip 7. Leer je kind in oplossingen denken

Leer je kind hoe hij de problemen die hij heeft op een positieve manier kan oplossen.

“Behalve boos worden, hoe kun je nog meer aangeven dat jij je niet fijn voelt? Hoe kunnen wij er voor zorgen dat we allemaal een keer als eerste op de tablet kunnen?”

Begeleid je kind vooral in het bedenken van oplossingen en bedenk de oplossingen niet allemaal zelf. Kom samen tot één oplossing en kijk of de situatie daarmee verbetert. Als deze oplossing dat niet doet, probeer dan een andere oplossing te bedenken.

Tip 8. Voorkom Zwart-Wit gedachtes

Jonge kinderen zien de wereld vaak in zwart en wit, zonder grijze schaal. Dingen zijn goed of fout, goed of slecht, altijd of nooit. Het hoort bij het opvoeden van je kind om zaken van vele kanten te leren bekijken, te laten zien dat situaties ingewikkeld en complex kunnen zijn.

“Je bent geen goede jongen of een slechte jongen – je bent juist lief en geweldig zoals je bent.” “In plaats van te denken dat je zus je altijd slaat, zou je ook een lieve gedachte kunnen hebben: Mijn zus krijgt vaak haar zin, maar soms ook niet.”

Tip 9. Moedig je kind aan

Kinderen die boos worden voelen zich niet fijn. Jij zult je kind moeten helpen om zich weer goed te voelen over zichzelf.

Zoek naar de talenten van je kind, vertel wat goed gaat en deel je waardering! Bijvoorbeeld met ons gratis kwaliteitenspel BLINKERS!

Driftbuien en woedeaanvallen van je kind voorkomen met Blinkers!

Hulp en ondersteuning nodig?

Voor hulp, ondersteuning en/ of om vaardigheden hierover te leren kan een kind heel goed terecht bij een Kindercoach. Onze Kindercoaches hebben vele leuke, inspirerende werkvormen, spelletjes en methodieken. Jouw kind maakt hierdoor snel stappen en sprongen in zijn/ haar ontwikkeling.

Vragen?

Heb je nog vragen, neem gerust contact met ons op

De kindercoach heeft onze zoon van 5 jaar echt goed kunnen helpen om zijn emoties beter te beheersen en verbaal uit te drukken.

Moeder van zoon (5 jaar)

De kindercoach heeft supergoed geholpen en voelde onze dochter goed aan. We zijn zo blij dat ze bij Kind Stap Sprong is geweest!

Judith

De kindercoach heeft onze zoon erg geholpen om meer inzicht in zichzelf te krijgen. Ze is betrokken en luistert zonder oordeel. Ze heeft hem laten inzien dat hij mag zijn wie hij is. Dit heeft hem erg goed gedaan en hij heeft nu veel meer rust.
Wij zijn blij dat we het traject bij Kind Stap Sprong gestart zijn.

Sylvia

De kindercoach kon zich geweldig goed verplaatsen in mijn kind, denkt positief mee en kwam met goede tips en duidelijke adviezen.

Jasper

De kindercoach is erg prettig is in het contact, vooraf en tijdens de coaching. Wij denken dat alle kinderen veel aan haar kunnen hebben.

Ouders van meisje (10 jaar)

Onze dochter heeft zo’n ontwikkelingsfase doorgemaakt dankzij de kindercoach, staat veel sterker in haar schoenen en piekert niet meer.

Monique

Driftbui
4.8 - 35 stem(men)